Bu makale 09 Ocak 2019 20:26:09 Tarihinde eklenmiştir.

​Gönüller’e Taht Kurmak İçin...

Diyarbakır-Lice’ye varmak lazımdı.

Mevsimlerin belkide,
en sevimli ama sevimsizi
Kış ayları dır.
Kış fakirin dertli düşüncesi,
Zenginin kar keyfidir,ya on

Aylar seneyi bitiren ibreyi gösteriyordu.
Havalar iyiden iyiye soğumuş,sobalar odunlara
Selam yolluyordu.

Yetimim ben,hep üşür yüreğim.
Belki bu sebepledir ki,kış mevsimlerine küskünüm.
Isınmayan ruhum,
üç yaşında yetim kalınca,mevsimler ne zaman üşümeye başlarsa,
Aklıma ilk gelen çocuklar olmasında ne olsun.

Her sene bir ilimize gidip oralardaki,
İhtiyaç sahibi çocuklara sarılmak isterim.
Üşüyen bedenlerine küçük hediye vermek,
Onların dudaklarına tebessüm kondurmak varya,yetim yüreğime sunduğum tek hediyedir.

Ülkemin her yerine aşığım.
Lakin Doğu beni hep cezbetmiştir.
Gerek kültürü
Gerek yaşam şartları...
Kah hayranlıkla seyrederim,
Kah ağlayarak derman ararım.

2018’yılına veda etmeye hazırlanırken
ve takvimler Aralık ayının son günlerini gösterirken,
doğuya giderek çocuklarımıza sarılmaya başladım.
Önce Diyarbakır ile açılışı yaptım.
Diyarbakır- Lice ilçesinde yaşayan
Gönlü kocaman bir ablamız bizlere ulaştı.
“Çocuklar üşüyor” dedi.
Kolları sıvamak bana düşmüştü.
İstenilen mont ve botları hazırlatıp yollamak için çalışmalar tamamlanmıştı.
Lakin yüreğimde bir eksiklik vardı.
O çocuklara sarılmalıydım.
Kalplerinin sesini duymalıydım.
Onlarda bilmeliydiler ki,
Biz bir vatanın parçalarıyız.
Rizeli bir teyzeleri onları seviyordu.
Onlara sarılmak için onca yolu hiçe sayıp gelmişti.
Ve bu onlar için yüreklerine kazınacak bir
Sevgi fidanı olacaktı.
Ve Diyarbakır- Lice ye yolculuk başlamıştı.

Uçakta içim içime sığmıyordu.
İlk defa gidiyordum.
Beni karşılamaya gelecek ablayı bile tanımıyordum.
Olsun,tanıyacaktım.
Başıma bir şey gelir miydi!?
Diye aklıma gelmemişti.
Rabbim ayetinde buyuruyor:Evlerinizde de olsanız, öldürmeleri yazılanlar, gene çıkarlar, öldürülüp yatacakları yerlere giderlerdi ve Allah, gönüllerinizde olanları yoklamak, yüreklerinizdekini artırmak için yaptı bunu ve Allah, yüreklerinizde ne varsa hepsini bilir.
E,o zaman ölümden kaçılmazdı.
Sizler benim için ne dersiniz bilemem ama
Ben Sevda yürekliyim))
Bazıları delisin diyorlar da)

Uçağın en son koltuğunda oturacaktım.
Koktuk numaram tam ortası idi.
Yanımdaki beyefendiden rica edip cam kenarına geçtim.
Diyarbakır’a gidiyorum diye sanal alemde paylaşım yapmıştım.
Görenler şaşırıp,soru yağmuruna tutmaya başlamışlardı beni.
Bir kaç sesli mesaj yollayınca...
Yanımdaki koltuğunu bana veren beyefendi
De sordu;”yolculuk nereye!?”
“Lice ilçesine çocuklara hediye getirmeye gidiyorum”dedim.
Tevafuk beyefendide,bir yardım kuruluşunda görevliymiş.
Hemde tv yapımcısı.
E,O zaman sohbet başlasın)
Sohbet sona gelmişti.
Uçak iniş için hazırlanırken,
Ercan bey,;gelen olmaz ise sizi bırakalım. Ne de olsa Diyarbakır’a misafir geldiniz.”diyerek
Doğunun misafir perverligini yansıtmıştı.
Lakin ben gülümseyerek;”kim gelecek,nereye gidecem bilmiyorum ki”
Deyince,Ercan bey gülümseyerek “Allah için yola çıkmışsınız. Mübarek olsun”dedi.

Asuman ablam ile ,
ilk görüşmemiz ve sarılışımız olduğunu,
Gören kimse inanmaz dıZ
Ve Diyarbakır-Lice ye varmıştık.
Direk okula gidip,çocuklar ile buluştuk.
Cıvıl cıvıl kuşlar misali sardılar etrafımı.
Mutluluğun resmini çekmek için
Artık yüreklerimiz hazırdı.
İlkokul çocukları ile sohbet etmek çok zevklidir.
Ama sorularına cevap vermek çok zordur).
Hediyeleri dağıtırken,kimine ellerimle giydirdim.
Sarılıp öptüm.
Oh,miski amber kokulularım.
Ama biri canımı öyle acıttı ki(
Botları ayağına denerken,çorapları su içinde olduğunu ellerim ıslanınca anladım.
Bez bir ayakkabı hemde yırtılmış((
Nefesimi tuttum.

Kelimeler, ifadesizce dilime gömülmüşlerdi.
Sadece;”oldumu ayağına”diye bildim.

Hayat imtihan dır.
Kimin ne ile imtihanı vardır,bilinmez.
Bazen zenginlik ile
Bazen yoksulluk ile
Dünya hayatının imtihanından geçeriz.
Diyarbakır ülkemin en güzel şehirlerinden biridir.
İnsanları da öyledir.
Yüreklere Sevda köprüsü kurmak için geldiğim yerden,
Asuman ablamın deyimi ile”Gönüller’imize Taht kurdun.Yine gel.
Hatta giderken,arkana bakarsan mutlaka gelirsin. Bak arkana da hep gel bize”diye abla şefkatiyle sarılışı yüreğime verdiği en güzel hediyeydi.
Zuhal’i anmadan geçemem.
Lakin Türk kahvesini öyle güzel yapıyor Kİ,
Kırk yıl hatırı seksene katlayarak.

Sevmek için dokunmak lazım
Gönüle girmek için
Gözlere bakmak
Ve sarılmak lazım.
Sevmek;Kime verdiğine degil,
Kendi kalbine verdiğin,
Ödül dür.
Yolum Diyarbakır’dan geçti.
Sırada Rize-Ardeşen vardı.
Gönüller’e taht kurmak için
Ayakların yorulması gerekmekteydi.
Gönül sevdalı olunca
Ayaklar kanatlanır ki,
Yeterki sevgiye çıkan yollarımız olsun.


Sevgilerimle
Etiketler
Yorum Yap
HAVA DURUMU
Gün
Bugün
Sıcaklık
7°C / 3°C
Durum
Kuvvetli Yağmurlu
NAMAZ VAKİTLERİ
İmsak
06:03
Güneş
07:29
Öğle
12:43
İkindi
15:20
Akşam
17:44
Yatsı
19:03
PUAN DURUMU
Sıra Takım O G M B Av Puan
ANKET
TÜMÜ

Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı Koltuğunda Kimi Görmek İstersiniz?